Ferdy Lancee en ik ontmoetten elkaar in de Relight Studios in Hilverenbeek, waar ik vanaf 1976 staffproducer was. Hij speelde op dat moment als gitarist/zanger in Lotusland, een coverband, maar het was duidelijk dat zijn ambities verder reikten dan dat.
Het Relight team contracteerde hem als eerste artiest voor het eigen -pas gestarte- Jungle label en wij namen "Maggie's gone" als eerste single op. Daarna volgden "Rock & Roll heart" en zijn debuutalbum, waarvoor wij naar Londen gingen om de strijkers van het London Symphony Orchestra op te nemen in de CTS studios.

Hoewel de singles redelijk succesvol waren geweest en wij ook steeds meer samenwerkten op allerlei andere producties, brak er een andere tijd aan. Relight deed wegens exploitatieproblemen bij de studio zijn hele artiestenstal over aan Strengholt in Naarden en in die totaal andere omgeving bleven de successen achter. Wel bleven wij demos maken bij Relight, waaronder "The battle of my lonely guitar", dat het begin van een andere muzikale richting en het ontstaan van de band Lancee inluidde. Dat werd in 1979 een feit, compleet met een platendeal bij CBS.

Yde de Jong, een van onze managers, was eerder manager geweest van Focus en die vond het een goed idee van ons om met Lancee naar de Air Studio’s in Londen te gaan om te mixen, maar die studio zat vol, dat ging dus niet door. In eerste instantie keken wij naar andere studios in de UK, maar toen zei Yde: ‘Ik moet binnenkort toch in New York zijn, kunnen we het daar niet doen? Nou, dat wilden wij wel, dus eerst toestemming vragen bij CBS, de dollarkoers was laag dus dat ging allemaal net en vervolgens wij met twee koffers vol met multitracks naar de Hit Factory in New York. Die kende ik van de platen van Rick Derringer en Edgar Winter en boven ons waren Hall & Oates (ook oorspronkelijk uit Philadelphia!) in een andere studio op aan het nemen, enorm kicken was dat. Soms liepen ze even nieuwsgierig binnen om te horen wat die maffe Europeanen aan het doen waren, want onze muziek leek in sommige nummers wel wat op die van henzelf.
Wij werden later uitgenodigd om te komen kijken naar een try out concert van ze in club Gildersleeves ergens in the Bowery, niet echt een relaxte buurt, maar dat concert staat mij bij als een van de beste die ik ooit heb gezien. Vooral de leadvocals van Daryl Hall en het koorwerk waren van een buitenaards niveau. Ook werden wij via een vroegere Focus relatie van Yde in die periode backstage uitgenodigd bij een Aerosmith concert in het Nassau Colosseum met Mothers Finest in het voorprogramma en wij voelden ons als echte rocksterren in de hipste privé clubs, ook bezocht ik de beroemde Studio 54, ik vergeet nooit meer hoe daar Bianca Jagger en de Andy Warhol clan zich op bijzondere wijze vermaakten in die bizarre setting.....

Voor het album 'Models' ontving ik als mede-oprichter, producer, songwriter en keyboard speler van de groep Lancee een Edison in 1980 met een speciale vermelding in het juryrapport.
Het album werd opgenomen in de roemruchte Relight Studios te Hilvarenbeek, gemixed in the Hit Factory in New York en stond een aantal maanden in de charts. Met Lancee toerde ik een kleine twee jaar door Nederland, maar startte uiteindelijk in 2002 als free lance producer bij de VARA.

Na het succes van 'Models' toerden wij ruim een jaar door Nederland en na een bezettingswisseling begonnen wij ook aan de voorbereidingen voor het tweede album.
In die periode begon zich echter al een scheiding der geesten af te tekenen, Ferdy en ik wilden muzikaal ieder een andere kant op en dat sloop ook het creatieve proces in.
Na enkele prima demos, waaronder "Paradise", gingen wij naar de Strawberry Studios van 10CC in Manchester voor de opname van het album 'the Bridge', maar dat bleek geen succes. Hoewel wij dat jaar nog speelden op Pinkpop Binnen en een paar andere festivals verliet ik teleurgesteld de band.
Na het definitief ontbinden van Lancee en een paar Nederlandstalige solo singles startte Ferdy een tijdje later met VOF de Kunst en scoorde alsnog zijn zo vurig gewenste internationale hit.